Prijs voor het leggen van een houten vloer is afhankelijk van vele factoren:
zwevend leggen, nagelen, verlijmen, kamer met ronde of rechte hoeken, met ondervloer of zonder ondervloer, welke afwerking, welke plinten, afstand etc.

Prijzen voor het leggen van houten vloeren is alleen op aanvraag.

Mocht U er voor kiezen de vloer zelf te leggen volg dan de volgende adviezen en tips goed op.

Een plankenvloer leggen kan iedereen die een beetje handig is en voldoende geduld heeft, mits enkele goede tips, zelf leggen.
Leggingswijze hangt af van ondergrond. De ondergrond waarop de plankenvloer komt, verschilt van huis tot huis. De Leggingswijze zal daaraan aangepast moeten worden.

Om een plankenvloer te leggen moet aan meerdere voorwaarden worden voldaan zoals de juiste voorbereiding van de ondervloer, juiste temperatuur en luchtvochtigheid, het gebruik van het juiste gereedschap en materiaal.

De belangrijksten voorwaarden om een plankenvloer te leggen:

1. De temperatuur in de ruimte mag niet lager dan 15° C zijn. De relatieve luchtvochtigheid moet 45% (± 5%) zijn.

2. De ondergrond moet vlak, schoon, droog en stabiel zijn. Anders nemen de planken de vorm van de ondervloer aan

3. Harde ondervloeren (beton, steen, tegels, etc,) moet goed geëgaliseerd zijn en stof - en vetvrij zijn zodat de lijm kan hechten. Houten ondervloeren moeten vlak en stof - en vetvrij zijn zodat ook hier de lijm kan hechten

4. Het is raadzaam de vloer direct na levering te leggen

5. Tussen de muur en de vloer moet een ruimte zijn van 10 mm zodat de vloer kan werken. De open ruimte wordt later afgedicht met plinten

6. Men mag de vloer pas behandelen als de lijm volledig gedroogd is

Op balken
De vloer kan rechtstreeks gelegd worden op houten balken. De planken worden daar dan diagonaal in de tand vastgenageld. De richting van de vloerbalken bepaalt meteen de leggingsrichting van de houten vloer, dat wil zeggen loodrecht erop. Je moet in dit geval een plankenvloer kiezen die voldoende dik is (21mm), anders bestaat het gevaar dat hij in de loop der jaren doorbuigt.

Op osb-platen
Je kan op de balken eerst een laag platen aanbrengen, vooraleer de plankenvloer te leggen. Vaak gebruikt men hiervoor osb-platen. Naast een betere isolatie door de betere luchtdichtheid, laat deze techniek toe de leggingsrichting van de planken vrij te kiezen. Je moet immers geen rekening meer houden met de richting van de vloerbalken. Je kan hier ook voor minder dikke planken kiezen (15 mm). Het waterpas leggen van de osb-platen is uiteraard heel belangrijk. Soms is dit een vrij moeilijk karwei als het om een oude roostering gaat of om balken die sterk doorbuigen.

Op een chape
Houten planken op een chape leggen biedt meestal de grootste vrijheid bij de keuze van de leggingsrichting en de dikte van de planken. Hier moet je wel rekening houden met een min of meer lange droogtijd als de chape pas gegoten is.

Op een andere harde ondergrond
Een plankenvloer leggen op andere harde ondergronden, oude tegels bijvoorbeeld, gelijkt op de vorige maar hier moet je letten op de stabiliteit (losse tegels moeten eerst worden vastgecementeerd) en de effenheid. Meestal zal je een egaliserende laag moeten aanbrengen.

Zwevende legging
Hierbij worden de planken op de vloer gelegd zonder dat ze op welke plaats dan ook op die vloer wordt vastgemaakt. Ze is ook geschikt voor licht onregelmatige vloeren die je niet kan egaliseren, mits een aangepaste onderlaag. Het voordeel van deze methode is de snelheid van uitvoering, het feit dat je later de bedekking kan meenemen, en de prijs. Het nadeel is de mindere stabiliteit, met als gevolg een minder goed loopcomfort.

De manier waarop de planken bevestigd worden, hangt zowel af van de ondergrond als van de gekozen planken.

Op balken
Alleen nagelen is een goede oplossing. Kies nagels van minstens 50 mm lengte, die je bij voorkeur bevestigt met een nagelpistool op perslucht. Naast het gebruiksgemak biedt dat het voordeel dat je fijnere nagels kan gebruiken dan de traditionele bolkopnagels. Het nagelen gebeurt diagonaal in de tand.

Op osb-platen
Op osb-platen (of een gelijkaardige ondergrond), gaat de voorkeur naar lijmen. De lijm wordt in banen aangebracht met behulp van een lijmkam. Maar je kan er ook hier voor kiezen om de planken door de platen heen te nagelen. Een andere mogelijkheid is nagelen én lijmen. In dit geval worden de planken gelijmd maar worden ze ook diagonaal in de tand vastgenageld. Zo voorkom je dat je tijdelijk een of andere vorm van ballast op de plankenvloer moet leggen. Ook planken die slecht gedroogd zijn en lichtjes golven, kan je hiermee bedwingen.

Op harde ondergronden
Lijmen is in principe de enige oplossing. Soms - bijvoorbeeld om een hoogteverschil met een andere kamer op te vangen - zal op die vloer toch eerst een roostering, bestaande uit kepers of latten, bevestigd moeten worden waarop dan de planken komen. Dan gebeurt de legging zoals op vloerbalken en dus met nagels. Het is mogelijk een plankenvloer op vinyl of een andere soepele vloerbekleding aan te brengen. Voorwaarde is wel dat je een lijm kiest die specifiek voor dit soort bekleding werd ontwikkeld en dat de uitvoering correct gebeurt. Voor dergelijke toepassingen steek je best op voorhand je licht op bij de lijmproducent.

Deze vraag is belangrijker dan je zou denken. Op balken heb je weinig keuze, of je zou er eerst een nieuwe roostering bovenop moeten maken. Op andere ondergronden denk je beter twee keer na vooraleer aan de legging te beginnen. De richting van de planken is immers zeer bepalend voor het uitzicht en de structuur van de kamer. Indien de planken in de kijkrichting gelegd worden (gezien vanuit de deur langswaar je meestal binnenkomt), lijkt het vertrek langer. Als je ze dwars op de kijkrichting legt, zal de ruimte kleiner lijken. Toch wordt meestal voor een dwarse legging gekozen. Dit omdat het makkelijk is tegen de tussendorpel van de deur te beginnen met de legging.

De keuze is met langere planken uiteraard beperkter dan met korte stukjes parket. Je kan kiezen voor een regelmatig uitzicht, waarbij de ’korte voegen’ mooi in dezelfde lijn liggen of bijvoorbeeld voor een soort ’wild’ of ’aflopend’ verband waar het laatst afgezaagde stuk van een rij planken gebruikt wordt, om aan de volgende rij te beginnen. Bij dit laatste zal je veel minder materiaalverlies hebben. Let er wel op dat planken van twee opeenvolgende rijen elkaar altijd minstens 15 cm overlappen. Kleinere stukken zijn echt niet mooi.

Vroeger werden meestal plankenvloeren van ruw hout gelegd, waarna ze ter plaatse hun definitieve afwerking kregen. Nu heb je meer keus.

Geolied
Het hout kan behandeld worden met olie. Olie dringt diep door tot in de houtporiën en biedt zodoende een optimale bescherming. Je doet er goed aan de olie eerst op een losse plank uit te testen, omdat de tint van het hout kan veranderen. De oliën hebben de laatste jaren een voortdurende ontwikkeling gekend en je vindt dan ook diverse - ook ecologische - producten van uitstekende kwaliteit. Let er op dat je het hout niet oververzadigt. In dat geval wordt de vloer vet en zal hij moeilijk drogen. Let op wanneer je kiest voor een gekleurde olie. In dat geval hangt de kwaliteit van de afwerking af van de kwaliteit van diegene die ze aanbrengt. Olie ’veroudert’ sneller en zal ook sneller moeten vernieuwd worden dan vernis. Belangrijk is verder dat het onderhoudsproduct moet aangepast zijn aan het afwerkingsproduct. Wanneer je de plankenvloer afwerkt met een olie van een bepaald merk, dan is het best dat je hem ook onderhoudt met producten van hetzelfde merk.

Verglazen en vernissen
Vitrifiëren, verglazen of vernissen gebeurt met een product met synthetische harsen op water- of solventbasis. Je moet een grondlaag (al dan niet met een kleurpigment) en één of meer afwerkingslagen aanbrengen. Breng de afwerkingslaag steeds aan in de richting van de nerven. Geef de voorkeur aan satijn- boven glanzende vernis. De slijtage zal minder snel zichtbaar zijn. Deze afwerking is vooral aangewezen op leggen waar het slijtrisico laag is. Tegenwoordig vind je ook ultramatte verglazers die het hout een ogenschijnlijk onbehandeld aspect geven. Dat geeft een zeer natuurlijke indruk, ook wat de houttekening betreft. Geverniste houten vloeren hebben meestal genoeg aan een droog onderhoud, met stofzuiger of stofdoek. Een dagelijkse beurt met de stofzuiger en een goed uitgewrongen dweil en eventueel enkele druppels natuurlijke zeep doen de rest (nooit schuurmiddelen gebruiken).